Google+
Ξουλίδου Σταυρούλα - π.Βουλευτής Β' Θεσσαλονίκης
Get the Flash Playerto see this player.
Αρχική σελίδα arrow Αγορά
Δημόσια ανακοίνωση delete
Για να γράψετε, πρέπει να κάνετε πρώτα εγγραφή .
Το όνομα επίθετο
Το ψευδώνυμο
Τον κωδικό σας
Και να επιβεβαιώσετε την εγγραφή σας στο email που θα σας έρθει
Δημόσια ανακοίνωση delete
Παρακαλούμε καταθέστε μόνο τις προτάσεις σας
ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ ΑΓΩΓΗ
Προβολές 973
Μη-συνδεδεμένος TVTV
TVTV
Newbie
stars
Δημοσιεύσεις: 1
Προφίλ χρήστη 
icon ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ ΑΓΩΓΗ
04 Φεβ 2013 01:04
share   share  
ΑΝΘΡΩΠΟΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΑΙΔΕΙΑ
ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΠΑΙΔΕΙΑ: σύστημα εργατοκεντρικό (παραγωγής στελεχών). Δεν απασχολεί η προσωπική ευτυχία, δημιουργία, ανάπτυξη και ηθική του ανθρώπου.
ΣΚΟΠΟΣ: η βοήθεια στην πραγμάτωση ενός ισορροπημένου συναισθηματικά, με αξίες και ηθική.
ΜΕΘΟΔΟΣ: Με εισαγωγή νέων μαθημάτων και δράσεων από την προσχολική ηλικία και την επιμόρφωση, παρότρυνση και καθοδήγηση των γονιών.

ΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΘΕΜΑΤΟΣ

Το γνώρισμα των ελληνικών σχολείων (και των περισσοτέρων διεθνώς) είναι ότι επικεντρώνουν την μάθηση και κατά συνέπεια τις δεξιότητες , στο νοητικό πεδίο του ανθρώπου. Η διανοητική ικανότητα σαφέστατα είναι ένα σημαντικό εφόδιο για την πρόοδο του ανθρώπου. Όχι όμως απαραίτητα και για την ευτυχία του. Πλήν ελαχίστων εξαιρέσεων, ο άνθρωπος θα διάγει ένα δημιουργικό και ευτυχισμένο βίο αν καταφέρει να ισοροπήσει συναισθηματικά και να αποκτήσει εκείνες τις δεξιότητες που θα τον αποτρέψουν από μεγάλες και δυσάρεστες κενές ή και καταστροφικές περιόδου.
Τα αποτελέσματα μιας μέτριας Συναισθηματικής νοημοσύνης
Συμπτώματα αυτής της έλλειψης είναι φαινόμενα που όλοι λίγο –πολύ αντιλαμβανόμαστε στην κοινωνία μας:

- Πολλοί επιστήμονες, επιχειρηματίες, εκπαιδευτικοί, στελέχη εταιρειών ( που διαπρέπουν στους χώρους τους) αποκτούν καταστροφικές συμπεριφορές απέναντι στην ζωή τους και την οικογένειά τους.
- Τριαντάρηδες και σαραντάρηδες παραμένουν στην εφηβεία έχοντας ακόμα εξαρτημένες οικογενειακές «δοσοληψίες» ( χαρτζιλίκι, ασφάλεια, έλεγχος).
- Πολλοί άνθρωποι σταματούν να αναζητούν νόημα και χαρά στηζωή τους εφόσον, κατά τη γνώμη τους, μόνο βάσανα και βαρεμάρα μπορεί να τους προσφέρει.
- Υπερβάλουν στην επιτυχία και στην αποτυχία, χωρίς να μπορούν να δώσουν στα πράγματα την αξία που έχουν αληθινά.
- Σκέφτονται μικρόπνοα και ο φόβος τούς εμποδίζει να πάρουν ρίσκα για να κάνουν τη διαφορά, μένοντας πάντα με το αίσθηματου ανικανοποίητου.
- Ταλανίζονται, ακόμα και ώριμοι, από το Οιδιπόδειο έχοντας παντρευτεί δύο συζύγους: αυτόν που διάλεξαν και έναν από τους γονείς.
- Αντιδρούν με επίθεση επειδή φοβούνται τους άλλους ή αλλιώς αποσύρονται. Συναισθηματικοί «κόμποι», φοβίες, έλλειψη εμπιστοσύνης, αντιμετώπιση της αγάπης και της αφοσίωσης ως αδυναμίες, περιφρόνηση και αποστροφή της φιλίας αποτελούν για τους περισσότερες στρατηγικές «επιβίωσης». Γιατί τα μηνύματα που πήραν από παιδιά μιλούσαν για μια ζωή σαν ζούγκλα, όπου οι διαχρονικές αξίες (της ευγένειας, της φιλίας, της ανιδιοτελούς προσφοράς, της αγάπης και της συντροφικότητας) αντικατα- στάθηκαν από καιροσκοπισμούς και μικροσυμφέροντα. «Μικρές» προσωπικότητες με ιδιαίτερα χαμηλή τιμή.
- Προσωπικότητες σε απόγνωση καταφεύγουν στο αλκοόλ και στα ναρκωτικά εξαιτίας της άγνοιας να αντιμετωπίζουν δύσκολες καταστάσεις. Οι αδύναμες προσωπικότητες δεν γεννιούνται. Διαμορφώνονται! Το 90% της ζωής δεν είναι αυτά που μας συμβαίνουν, αλλά ο τρόπος που έχουμε μάθει να τα αντιμετωπίζουμε.
- Μέτριο γούστο και επίδειξη δύναμης ή σημαντικότητας, που δεν έχουν σχέση με την προσωπικότητα τους αλλά με υλικά αγαθά ή εξειδίκευση (σπίτια, αυτοκίνητα, χρήματα ή επίδειξη γνώσεων, ικανοτήτων σε κάποιους τομείς). Οι άνθρωποι με υψηλή Σ.Ν. χαμογελούν με συμπόνια όταν συναντούν τέτοιου είδους συμπεριφορές.
- Κολακεύονται εύκολα και έτσι ελέγχονται και εύκολα.
- Διακατέχονται από άγχος, αδυνατώντας να το εκτονώσουν, με αποτέλεσμα να προσβάλλονται ευκολότερα από ψυχοσωματικές αρρώστιες (έλκος, έρπητες και γενικά χαμηλό ανοσοποιητικό)

Τι προσφέρει σήμερα
το εκπαιδευτικό μας σύστημα
Όπως πολύ σωστά αναφέρεται στο 1ο άρθρο
του νόμου 1566/85,
ο ευρύτερος σκοπός του δημοτικού σχολείου είναι: «Να συμβάλει (το σχολείο) στην ολόπλευρη, αρμονική και ισόρροπη ανάπτυξη των διανοητικών και ψυχοσωματικών δυνάμεων των μαθητών, ώστε ανεξάρτητα από το φύλο και την καταγωγή, να έχουν τη δυνατότητα να εξελιχθούν σε ολοκληρωμένες προσωπικότητες και να ζήσουν δημιουργικά».
Όμως όλοι μας και ιδιαίτερα οι εκπαιδευτικοί, θα πρέπει να αναγνωρίσουμε και να παραδεχτούμε τα μεγάλα προβλήματα που δημιουργεί η μονομερής εκπαίδευση. Το σημερινό εκπαιδευτικό σύστημα είναι ξεκάθαρα επικεντρωμένο στην ανάπτυξη των νοητικών δυνατοτήτων του ανθρώπου. Από την Α' τάξη του Δημοτικού σχολείου (δημόσιου και ιδιωτικού), μέχρι τα Α.Ε.Ι. και τα μεταπτυχιακά, ελάχιστος χρόνος θα επενδυθεί στην κατανόηση του συναισθηματικού κόσμου και τις πολλαπλές του αποχρώσεις.
Αν φανταστούμε το νοητικό και συναισθηματικό πεδίο σαν δύο μεγάλες αποθήκες που επικοινωνούν, αυτό που το σημερινό σύστημα κάνει, είναι να δίνει αφορμές στους μαθητές να μπαίνουν καθημερινά και πολύωρα στην πρώτη αποθήκη (τη νοητική). Έτσι με τα χρόνια και την επαφή, ο νοητικός χώρος γίνεται κατανοητός (παιδιά με τετράγωνη λογική, που παίρνουν τα «γράμματα» εύκολα, ιδιαίτερα επιδέξια σε νέες τεχνολογίες κ.τ.λ.). Στη νοητική αποθήκη υπάρχει τάξη, αρχειοθέτηση και η σύνθεση γίνεται ολοένα και πιο αξιόλογη.
Αντίθετα στην αποθήκη των συναισθημάτων, οι επισκέψεις γίνονται τυχαία, χωρίς στόχο και μεθοδολογία. Δεν υπάρχει γνώση του χώρου, ετικέτες και αρχεία και κυρίως δεν υπάρχει γνώση των κανόνων και των αρχών που κυβερνούν το συναισθηματικό πεδίο.
Όταν θα κληθεί κάποιος να διεκπεραιώσει μια σύνθετη και δύσκολη συναισθηματική κατάσταση τότε νιώθει αληθινά χαμένος.Τα αποτελέσματα είναι εμφανή από τη μικρή ακόμα ηλικία, αλλά γίνονται δραματικά φανερά στην ώριμη. Το πιο συνηθισμένο είναι η συναισθηματική αγωγή να αφήνεται στην οικογένεια (με όση υποδομή χειρισμών μπορεί να διαθέτουν οι γονείς) και στην τυχαιότητα των σχέσεων (φιλικές, ερωτικές, ομαδικές), που θα συνάψουν τα παιδιά καθώς θα μεγαλώνουν! Κατά κανόνα, ο τρόπος με τον οποίο τα παιδιά θα ανταποκριθούν και θα αντεπεξέλθουν στα έντονα συναισθηματικά ερεθίσματα, είναι αυτοσχεδιασμοί των ίδιων των παιδιών, σε συνάρτηση από συμβουλές συνομηλίκων, που ούτε και οι ίδιοι έχουν διδαχθεί συναισθηματική αγωγή. Πρακτικά, εκτός από την επιστημονική δεξιότητα που έχει βοηθήσει εξαιρετικά την ανθρωπότητα, ο άνθρωπος πρέπει να αποκτήσει τη δεξιότητα να ισορροπήσει συναισθηματικά, να επικοινωνήσει αποτελεσματικά και να ζήσει με χαρά. Αυτό αποτελεί την τέχνη της ζωής!

Η συναισθηματική νοημοσύνηστη σχολική ηλικία

Οι δεξιότητες που πρέπει να αναπτύξει ένα παιδί (με τη βοήθειά σας και των δασκάλων του) συμπεριλαμβάνονται επιγραμματικά στην παρακάτω λίστα:

- Να μπορεί να αναγνωρίσει και να κατονομάσει το συναίσθημα (ερώτηση: Τι αισθάνεσαιwink.
- Να αντιληφθεί μέρος ή ολόκληρη την αιτία που το γεννά (ερώτηση: Τι σε έκανε να αισθάνεσαι έτσιwink.
- Να κατανοήσει ότι υπάρχει διαφορετική ένταση για κάθε συναίσθημα (ερώτηση: Αισθάνεσαι ………. ή ………. αναφέρουμε τον υπερθετικό βαθμό του συναισθήματος).
- Να συνειδητοποιήσει την κοινότητα (με την βοήθεια γονιού ή δασκάλου) του συναισθήματος, δηλ. ότι και άλλοι αισθάνονται πολλές φορές το ίδιο (δήλωση: ξέρεις και εγώ κάποτε……………….. (αυτό ονομάζεται Ενσυναίσθηση – μπαίνω στη θέση του άλλου, ή ξέρεις και ο φίλος σου ο Γιώργος κάποτε όταν του…….. αισθανόταν το ίδιο).
- Να συνδέσει την περίσταση που προκάλεσε το συναίσθημα με κάποια άλλη που το έκανε να αισθανθεί περίπου το ίδιο (ερώτηση ή δήλωση: θυμάσαι κάτι άλλο που να σε έφερε σε αυτή την κατάσταση ή θυμάσαι τότε που είχες ….κ.τ.λ.).
- Να μπορέσει να περιγράψει τα αποτελέσματα που επιφέρει πάνω του το συγκεκριμένο συναίσθημα (στο σώμα του, στη διάθεσή του, στην όρεξη για φαγητό κ.τ.λ.) (ερώτηση: Τι σου προκαλεί αυτή η κατάσταση; Θέλεις να πας βόλτα, να κλειστείς στο δωμάτιο σου, να κλάψεις κ.τ.λ.wink.
- Να κατανοήσει την προσωρινότητα του συναισθήματος (είτε αυτή έχει σύντομη είτε πιο μακρά διάρκεια). Αυτό γίνεται εάν αναζητήσει τρόπο ή τρόπους να αλλάξει συναισθηματική κατάσταση (εάν το συναίσθημα δεν του είναι αρεστό). Αυτό μπορεί να γίνει με τη δική σας παρακίνηση (ερώτηση ή και δήλωση: αν πάμε να
παίξουμε μπάσκετ νομίζεις ότι θα αισθανθείς καλύτερα ή έλα πάμε μια βόλτα στο φίλο σου το Νίκο).

Τακτικές και μαθήματα στην εφηβεία

Μαθήματα ενημέρωσης
Από το 12ο έτος και μετά θα πρέπει να μάθει (θεωρητικά) πώς δρα ο ανθρώπινος εγκέφαλος στα ερεθίσματα και πώς αντιδρά το συναισθηματικό σώμα σε αυτά. Να μάθει σχετικά με όλες τις ψυχοσωματικές αλλαγές που θα του συμβούν και να είναι προετοιμασμένος/η για αυτό. Οι γονείς θα πρέπει να είναι έτοιμοι για έντονες συγκρούσεις, οι οποίες μπορεί να γίνουν ψυχοφθόρες για αυτούς, αν δεν καταλάβουν ότι αυτές είναι στάδια που εξυπηρετούν την ανάπτυξη. Αν θα θέλαμε να το συνδέσουμε με την πρωτόγονη κατάσταση (όπου επικρατούσαν τα ένστικτα, τα οποία ακόμα κρατούν μεγάλη δύναμη), θα μπορούσαμε να περιγράψουμε την εφηβική πραγματικότητα ως εξής: «στη σπηλιά υπάρχει καινούργιο ζώο. Αρσενικό ή θηλυκό διεκδικεί να βρει το ρόλο και τη γωνιά του». Κι αυτό είναι πραγματικά μια δύσκολη κατάσταση. Για το γονιό που ίσως το θεωρεί εισβολή στην εξουσία του και για τον έφηβο που ακόμα δεν γνωρίζει τα όρια της δικής του δικαιοδοσίας. Είναι μια εποχή αλλαγής της κατάστασης, των ισορροπιών.
Μπορείτε να φανταστείτε δυο νεροχύτες, τον έναν κάτω από τον άλλο, που συνδέονται με ένα σωλήνα; Ο πάνω νεροχύτης ήταν η κατάσταση πριν την ύπαρξη ενός εφήβου στην οικογένεια. Ήσυχα κατασταλαγμένα νερά! Αλλά η κατάσταση θα αλλάξει. Όμως, πριν το νερό περάσει στον κάτω νεροχύτη και ηρεμήσει, υπάρχει μια περίοδο που θα στροβιλίζεται στον σωλήνα μεταφοράς. Αυτό λέγεται: έφηβος ή έφηβοι σε οικογένεια!
Για τους γονείς, θα τους έδινα μια παλιά ινδική συμβουλή για τους πολεμιστές: «μείνε παράμερα στη μάχη, και όσο και αν πολεμάς να μην είσαι εσύ ο πολεμιστής». Πρακτικά αυτό σημαίνει να μην «παίρνουν τοις μετρητοίς» αυτές τις συμπεριφορές, ώστε να μπορούν να τις χειριστούν.
Χαλαρώστε, ενημερωθείτε και χειριστείτε το χωρίς δραματικές αντιδράσεις.

Μαθήματα επικοινωνίας
Να εκπαιδευτούν σε τεχνικές και κανόνες σωστής επικοινωνίας. Η διαλεκτική είναι μια τέχνη που μαθαίνεται και μπορεί να κάνει τον έφηβο να εξωτερικεύσει πολλά από τα συναισθήματα άγχους και ανασφάλειας.
Στην εφηβική σκέψη το «πραγματικό» είναι απαράδεκτο και έτσι θα αναζητήσει το «πιθανό» που το θεωρεί καλύτερο. Το σκεπτικό του, το πώς είναι τα πράγματα τώρα και το πώς θα μπορούσαν να είναι, επιφέρουν στον έφηβο κατάθλιψη ή τάση για επανάσταση. Υποστηρίζει ανθρωπιστικά και ειρηνιστικά κινήματα και αναπτύσσει τυπική σκέψη. Αυτό θα φέρει αμφισβήτηση στη γονική αυθεντία και θα απαιτήσει πλήρη αιτιολόγηση των εντολών που πρέπει να εκτελέσει. Η διαλεκτική αυτή σύγκρουση μπορεί να έχει και θετική έκβαση, εάν τα δύο μέρη μπορούν να επικοινωνήσουν με εμπιστοσύνη αλλά και με σωστή τεχνική. Η αμοιβαία εμπιστοσύνη ξεκινάει από αυτόν που έχει την εξουσία. Κι αυτός είναι ο γονιός. Δεν θέλετε έναν εχθρό, ούτε ένα σκλάβο. Θέλετε ένα παιδί που να σας εμπιστεύεται και να το εμπιστεύεστε. Που όταν λέει κάτι, να ξέρετε ότι είναι αλήθεια και όταν εσείς λέτε κάτι, να ξέρει ότι είναι αλήθεια.

Στάση εκαπιδευτικών.
Η ενδυνυνάωση (εξύψωση). Να παρακινηθούν να έχουν επιτυχίες και ρόλους στο σχολείο, στην κοινωνία και στην οικογένεια. Αυτό θα του δώσει τη δυνατότητα να αποκτήσει ταυτότητα, ζητούμενο που βρίσκεται σε κρίση σε αυτή
την ηλικία, όσον αφορά την ανάπτυξη του Εγώ (Erikson). Μην είστε φειδωλοί με τα καλά λόγια. Όσο μερικές φορές να δείχνουν ότι δεν τα χρειάζονται, ότι μάλιστα αισθάνονται άβολα με αυτό, η αλήθεια είναι ότι ενισχύονται πραγματικά. Προσοχή όμως! Η παρακίνηση και η εξύψωση είναι μια τέχνη (ή μια τεχνική αν προτιμάτε), που αν δεν
γίνει με το σωστό τρόπο και στο σωστό χρόνο μπορεί να φέρει αντίθετα αποτελέσματα. Μην είστε υπερβολικοί, λέγοντας πράγματα που ο έφηβος καταλαβαίνει ότι δεν ισχύουν. Ιδιαίτερα μπροστά σε άλλους. Μιλάτε αληθινά, καθαρά και ήρεμα για τα θετικά του στοιχεία.
Δηλώστε του/της την πίστη σας για τα αποτελέσματα της προσπάθειάς τους. Μην κάνετε ποτέ άσχημες προβλέψεις εξαιτίας μιας συμπεριφοράς, π.χ. «μ’ αυτά που κάνεις θα γίνεις αλήτης σαν αυτούς». Υπάρχει μια αρχή στην παιδαγωγική, η αρχή της «εκπληρούμενης προφητείας». Δεν είναι λίγες οι φορές που το παιδί θα προσπαθήσει
να εκπληρώσει αυτή την προφητεία με την ιδιότητα που του προσάψατε. Για αυτό το λόγο κάντε ακριβώς το αντίθετο. Προφητέψτε θετικά!

Σχολείο εμπειριών
Δώστε τους την ευκαιρία να πάρουν μέρος σε συλλογικές δράσεις και σε περιπέτειες. Πεζοπορίες σε άγνωστα μέρη, αναρρίχηση, ορειβασία, ομαδικά παιχνίδια. Αν μπορείτε να ταξιδεύετε δώστε τους την ευκαιρία να γνωρίσουν άλλους τόπους, συνομήλικους άλλων χωρών και διαφορετικές νοοτροπίες. Όπως είπαμε, δώστε τους ευθύνες και αποστολές και ανταμείψτε την προσπάθεια και όχι τόσο το αποτέλεσμα. Μιλήστε τους για τα χρήματα, το χρόνο τον κόσμο και κυρίως για τους ανθρώπους. Προωθήστε τους βιβλία με καλό χιούμορ, αλλά μην γελάτε όταν σας διηγούνται φάρσες ή κακές στάσεις απέναντι στους άλλους. Επαναλαμβάνετε με χαλαρό τρόπο τις αξίες της ζωής και της ανθρώπινης
υπόστασης, χωρίς υπερβολές και δεικτικές στάσεις. Αν θεωρείτε μια εμπειρία επικίνδυνη, συμβουλέψτε τον έφηβο, ακόμα και απαγορεύστε το. Αλλά μην το κάνετε με όλα τα πράγματα γιατί τότε ο λόγος σας γίνεται αναλώσιμος και αδύναμος. Ένα είδος πληθωρισμού στην επιρροή!


Συναισθηματική νοημοσύνη στην ενήλικη επαγγελματική ζωή

Είναι πλέον ξεκάθαρο ότι σε μια εποχή όπου τα επαγγέλματα που πληρώνονται καλύτερα έχουν σχέση με την οργάνωση και διεύθυνση σχημάτων ανθρώπινου δυναμικού, το επίπεδο συναισθηματικής νοημοσύνης του ηγέτη άλλα και των μελών της ομάδας θα παίξει καθοριστικό ρόλο στην ποιότητα συνεργασίας και απόδοσης.
Η Σ.Ν. του ηγέτη ή και του manager μπορεί να δημιουργήσει το γόνιμο εργασιακό περιβάλλον που θα διοχετεύσει αναίμακτα τις συγκρούσεις, θα δημιουργήσει ομαδικό πνεύμα, θα ενθαρρύνει, θα ενθουσιάσει και τέλος θα δραστηριοποιήσει επαρκώς τους συνεργάτες, ώστε να βγάλουν τις δυνατότητες που διαθέτουν. Μια τέτοια διαδικασία συνδέεται άμεσα με την τελική επιχειρησιακή απόδοση.

Ο Fernandez –Araoz σε μια έρευνα του 2001 μιλά για τα προσόντα που πρέπει να διαθέτει κάποιος για να επιτύχει σαν ανώτατο διευθυντικό στέλεχος. Μάλιστα τονίζει ότι αυτά μπορούν να αποτελέσουν και κριτήρια επιλογής.
Τα τρία βασικά προσόντα είναι η εμπειρία, η διανοητική νοημοσύνη και η συναισθηματική νοημοσύνη. Κατά σειρά αξιολόγησης ο ισχυρότερος συνδυασμός είναι η υψηλή εμπειρία και η υψηλή συναισθηματική νοημοσύνη. Ακολουθεί ο συνδυασμός της υψηλής συναισθηματικής νοημοσύνης με την υψηλή διανοητική νοημοσύνη. Τέλος, ο τρίτος σε ποιότητα συνδυασμός είναι η μεγάλη προϋπηρε-
σία και η υψηλή γνωστική νοημοσύνη.
Όπως καταλαβαίνετε, τα άτομα που διαθέτουν υψηλή Σ.Ν. έχουν τις υψηλότερες, όχι πιθανότητες, αλλά δυνατότητες να εξελιχθούν στις ανώτερες θέσεις. Λογικά, η κάθε επιχείρηση ή ένας όμιλος επιχειρήσεων θα προσπαθήσει να επιλέξει για μια υψηλή ηγετική θέση έναν άνθρωπο με υψηλή Σ.Ν. και αυτό θα αποτελέσει, κατά την γνώμη μου, το πρώτο κριτήριο. Δεν μπορεί να επενδύεις πάνω σε μια προσωπικότητα, λόγου χάρη, για πέντε χρόνια και όταν αυτός είναι πλέον έτοιμος να αποδώσει τα μέγιστα για τα επόμενα δέκα – δεκαπέντε, να παραιτείται εξαιτίας μιας ερωτικής απογοήτευσης ή υπερβολικού άγχους που δεν μπορεί να διαχειριστεί. Δεν μπορείς να εμπιστευτείς μια θέση υπεύθυνου ανθρώπινου δυναμικού σε έναν άνθρωπο που θα επιφέρει αντιπάθειες και πιθανόν αποχωρήσεις ικανών συνεργατών. Συναισθηματική ευφυΐα μπορεί να μην χρειάζεται να διαθέτει ένας αγρότης ή ένας μηχανικός αυτοκινήτων για να κάνει τη βασική δουλειά. Αλλά σίγουρα θα βγει χαμένος όταν θα πρέπει να συνδιαλέγεται με έναν έμπορο ή με έναν πελάτη αντίστοιχα. Οποιαδήποτε δράση (προσωπική ή επαγγελματική) που έχει σχέση με άλλους ανθρώπους χρειάζεται τη Σ.Ν.
Ο ηγέτης με επιβεβαιωμένη προσωπικότητα δεν είναι παθητικός, δεν είναι επιθετικός, δεν είναι χειραγωγός. Είναι ο εαυτός του και εύχεται να διαθέτει εκείνη την ικανότητα κρίσης και συναισθηματικής νοημοσύνης, που θα αναδείξει τις δυνατότητες των άλλων και θα οδηγήσει στην επιτυχία.

Επιγραμματικά, σε εργασιακούς χώρους όπου λειτουργεί η Σ.Ν., συ-
ναντούμε:
l υψηλότερη απόδοση,
l καλύτερες εργασιακές σχέσεις,
l επαγγελματική εξέλιξη,
l υψηλότερους στόχους,
l φυσική και ψυχική υγεία,
l ομαδικότητα,
l ανάπτυξη ηγετικών προσόντων,
l αποτελεσματικότητα,
l χαμόγελα,
l μικρούς «άθλους»,
l λιγότερη απειλή, λιγότερο άγχος,
l ενθουσιασμό και
l εθελοντισμό.
Στην ενήλικη ζωή να μην ξεχάσουμε και κάτι πολύ βασικό. Τις διαπροσωπικές σχέσεις. Άλλωστε, η ισορροπία ανάμεσα στην επαγγελματική και προσωπική ζωή επηρεάζει θετικά και τη σωματική υγεία, πέραν της ψυχολογικής.

Αλλα μέσα ανάπτυξης συναισθηματικής νοημοσύνης

Η δύναμη του μύθου και του παραμυθιού.

Μύθοι, θρύλοι και παραμύθια. Μια μαγική προσέγγιση της αλήθειας. Ένα συναισθηματικό βίωμα με μια δράση που ανήκει σε κάποιον άλλο, αλλά μέσα από τον έντεχνο ερασιτεχνικό λόγο του γονιού ή της γιαγιάς μεταγγίζουν μαθήματα. Αν αναρωτηθήκατε ποτέ γιατί υπάρχουν παραμύθια και μύθοι που καταφέρνουν να διανύσουν χιλιόχρονες πορείες και να φτάνουν μέχρι σήμερα, η απάντηση δεν είναι δύσκολη. Γιατί περιέχουν μηνύματα και αλήθειες που έχουν μια διαχρονική (ακόμη και αιώνια) αξία, που αντιπροσωπεύει κάθε γενιά ανθρώπων, ανεξάρτητα από την εποχή και τις περιστάσεις. Αληθινά μαθήματα ζωής, ηθικής και συμπεριφοράς είναι οι ιστορίες με «δράκους και ήρωες», με τον αδύνατο αλλά δίκαιο που στο τέλος νικά, με το φίλο που τιμά τη φιλία, με τον νέο που πεθαίνει για ένα ιδεώδες, με τον Οδυσσέα που ξεπερνά πειρασμούς, κύκλωπες και Λαιστρυγόνες για να φτάσει στην Ιθάκη του. Από την πρώτη στιγμή της γέννησης, ξεκινώντας με τα νανουρίσματα, προετοιμάζεται μια σχέση πομπού και δέκτη. Από το απλό χαλάρωμα και την αίσθηση ασφάλειας, που είναι ο σκοπός ενός νανουρίσματος, θα εξελίξετε αυτή την σχέση σε μια ουσιαστική μετάγγιση αξιών και συναισθημάτων. Αν αυτό το κάνετε, τότε παύετε να είστε απλώς γονείς. Ηθικά διδάγματα, πρακτικές, η έννοια του μυστηρίου, του υπερφυσικού, η ζωή, ο θάνατος, ο πόλεμος του καλού και του κακού, αρετές και αδυναμίες είναι μια μικρή σειρά από τα εκατοντάδες μηνύματα που κουβαλούν οι μύθοι και τα παραμύθια. Είναι η αρχή να γίνετε μέντορες, παιδαγωγοί. Είναι ο αρχικός, απλός, φυσικός και διαχρονικός τρόπος παιδείας. Μετά έρχεται η Ιστορία. Η πραγμάτωση του μύθου σε αληθινό χώρο και χρόνο. Εστιαστείτε να βοηθήσετε το παιδί σας να αγαπήσει την Ιστορία. Να μελετήσει και να καταγράψει συμπεριφορές και γεγονότα. Να δει στην πράξη ανθρώπους που πραγμάτωσαν πολλά απ’ αυτά που μάθαινε μέσα απ’ τα παραμύθια. Να είστε βέβαιοι ότι μέσα από αυτή τη διαδικασία, θα κατανοήσει τον κόσμο αλλά και τον εαυτό του καλύτερα. Και θα παραδειγματιστεί! Πραγματώνεται έτσι ένας από τους πολλούς σκοπούς της Ιστορίας: Η Ιστορία σαν δάσκαλος. Στην αρχαία Ελλάδα, αλλά και σε πολλούς μεγάλους πολιτισμούς, ακόμα και πρωτόγονες φυλές, υπήρχε η έννοια της μύησης. Η διαδικασία αυτή που πρωταρχικά είχε σχέση με τη μετάβαση των νέων στην ενήλικη ζωή, συμπεριλάμβανε μια σειρά από δοκιμασίες – μαθήματα, με στόχο την κατοχύρωση αρετών και δεξιοτήτων. Βασιζόταν στο τρίπτυχο μύθος – τελετή – μύηση. Δηλαδή, οι νέοι μέσα από μια σειρά δυσκολιών (τελετή), εκπλήρωναν ένα μύθο (ηρωικό) και κατοχύρωναν αρετές (μύηση).

Αθληση – Γυμναστική

Μουσική και Γυμναστική. Αυτή ήταν επιγραμματικά η συνταγή που πρότεινε ο Πλάτωνας για την ολοκληρωμένη διαπαιδαγώγηση των νέων. Με τον όρο μουσική εννοούσε όλες τις θεωρητικές επιστήμες και τις επιστήμες ψυχής και με τη γυμναστική, ένα πλήθος από σωματικές δραστηριότητες που έδιναν τη δυνατότητα να αποκτήσουν οι νέοι υγεία και ευεξία, αλλά και έναν τρόπο να αναπτύξουν πλήθος αρετές, πάνω στις οποίες θα οικοδομούσαν την ενήλικη ζωή τους. Την αναγκαιότητα της γύμνασης μαρτυρά, από μόνο του, το γεγονός ότι δεν υπήρξε ποτέ πολιτισμός χωρίς αντίστοιχο μοντέλο σωματικής διαμόρφωσης (από τους πρωτόγονους λαούς μέχρι και σήμερα).

Μερικά από τα μαθήματα που δίνει ο αθλητισμός θα τα χρειαστούμε
πάμπολλες φορές στην διαδρομή της ζωής μας.

• Μάθημα της ετεροχρονισμένης απόδοσης. Δουλεύω τώρα με προσδοκία να ανταμειφθώ πολλαπλάσια στο μέλλον (όραμα, υπομονή).
• Μάθημα διαχείρισης ήττας (σθένος, βούληση, έλεγχος, αυτοδιαχείριση).
• Μάθημα ηγεσίας του αποτελέσματος. Θα κάνω ό,τι χρειάζεται για να πετύχω (επιμονή, ευθύνη, αντοχή στον πόνο).
• Μάθημα της δύναμης της συνεργασίας (προσαρμοστικότητα, ανεκτικότητα, διαχείριση σχέσεων – συγκρούσεων).
• Μάθημα διαχείρισης νίκης (αυτεπίγνωση, ταπεινοφροσύνη).
• Μάθημα της υπακοής (πειθαρχία, αφοσίωση).
• Μάθημα ευγενούς άμιλλας (ευ αγωνίζεσθαι, δικαιοσύνη).
• Μάθημα αναμονής αγώνα (έλεγχος άγχους, θετική στάση).
• Μάθημα θέσης παραδείγματος για άλλους (κοινωνική ευθύνη).

Είναι ξεκάθαρο ότι υπάρχει μια σαφής επίδραση της φυσικής μας κατάστασης και δραστηριότητας στα συναισθήματά μας. Αυτό αποτελεί μια ολόκληρη θεωρία και ο Raymond B. Cattel, μέσα από μια εμπεριστατωμένη έρευνα σε αθλητές, αποδεικνύει ότι ο χαρακτήρας, οι αρετές κάποιου και ο συναισθηματικός του κόσμος είναι ευθέως συνδεδεμένα με το αγώνισμα που επέλεξε να γυμναστεί. Αυτό σημαίνει ότι το παιδί θα πρέπει να αρχίσει έγκαιρα να γυμνάζεται και μάλιστα μέχρι την εφηβεία, που πιθανώς, αν του αρέσει και έχει έφεση σε ένα αγώνισμα, θα επιλέξει να εξειδικευτεί και καλό είναι να ακολουθήσει μια συνεργατική και ολιστική γύμναση. Παροτρύνετε τα παιδιά σας
να ασχοληθούν με τον αθλητισμό. Δεν φαντάζεστε πόσο σημαντικό είναι για την ψυχολογική τους ανάπτυξη, ισορροπία και νοημοσύνη.

Θεατρικό παιχνίδι

Μέσα στη φύση του παιδιού είναι το παιχνίδι. Το παιχνίδι λειτουργεί σαν μέσο διασκέδασης και εκτόνωσης, αλλά και σαν έκφραση των δημιουργικών δυνάμεων του παιδιού. Ο Γερμανός παιδαγωγός E. Hoffman (1930) έγραψε: «στο παιδί πλανάται πράγματι μια μεγαλοφυής λάμψη, που το παιχνίδι επιτρέπει να φανεί καθώς και για πρώτη φορά η ελευθερία σε ύψος και τελειότητα».
Το θεατρικό παιχνίδι είναι ένα μέσο έκφρασης και επικοινωνίας, ώστε να χρησιμοποιούν τα παιδιά τα συναισθήματα και τη φαντασία τους. Είναι μια ομαδική διαδικασία που αρχικό στόχο έχει τη διασκέδαση, αλλά επισύρει και μια σειρά μοναδικών εκπαιδευτικών στόχων. Η εμπιστοσύνη ανάμεσα στους μετέχοντες είναι η βάση για να μπορέσει η ομάδα να λειτουργήσει και να αυτοσχεδιάσει. Το Θ.Π. μέσα από τον αυτοσχεδιασμό, τα τυχαία γεγονότα και τις εμπειρίες τους είναι μια διαρκής εναλλαγή ανάμεσα στο πραγματικό και στο φανταστικό, ανάμεσα στο δυνατό και το αδύνατο.
Τα παιδιά αναπτύσσουν πρωτοβουλίες και εκφράζονται συναισθηματικά, νοητικά, λεκτικά και σωματικά. Βρίσκουν λύσεις, βάζουν όρια και κανόνες. Επικοινωνούν, αλληλοσυμπληρώνονται και μεταφέρουν μηνύματα, δουλεύοντας συλλογικά. Το Θ.Π. παίζει έναν βαθιά σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη της Σ.Ν. του παιδιού. Γιατί μέσω της δραματοποίησης εκφράζει, αναγνωρίζει, συνειδητοποιεί, ελέγχει και τέλος παίζει με τα συναισθήματα καθώς τα υποδύεται. Το Θ.Π. ξεκινάει με χαλάρωση (σωματικές ασκήσεις – γνωριμία με το χώρο και την ομάδα), το ερέθισμα, αυτοσχεδιασμούς (δραματοποίηση του ερεθίσματος) και ξανά χαλάρωση (συζήτηση, ανάλυση και εργαστήρια). Για παράδειγμα, ένα τυχαίο γεγονός, η θέα ενός νεκρού περιστεριού στο δρόμο, μπορεί να αποτελέσει θέμα δραματοποίησης, με σκοπό να βιώσει μια παρέα παιδιών συναισθήματα που έχουν σχέση με το θάνατο. Το ερέθισμα υπάρχει, κάποιοι κάνουν τις γάτες, κάποιοι τα περιστέρια, κάποιοι τους κυνηγούς και το παιχνίδι ξεκινάει.
Κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού, οι ρόλοι αλλάζουν, οι «κακοί» γίνονται «καλοί», οι «καλοί» «κακοί», τα ζώα άνθρωποι, οι άνθρωποι ζώα. Ο δυνατός υπερισχύει του αδυνάτου αλλά, αν ενωθούν πολλοί αδύνατοι, μπορούν να νικήσουν. Ακόμα μπορούν να επικαλεστούν με μαγικό τρόπο το «φίλο γίγαντα» για να δώσει βοήθεια. Στο τέλος,
μπορεί να γίνει μια μεγαλοπρεπής κηδεία του νεκρού περιστεριού
και μια συζήτηση για τα καλά που έχουν να θυμούνται απ΄ αυτό και τα συναισθήματα που τους δημιούργησε.
Θεατρικό παιχνίδι είναι: να παίζεις, να γελάς, να κλαίς, να χορεύεις, να κυλιέσαι, να μένεις ακίνητος, να χαίρεσαι, να λυπάσαι, να χαλαρώνεις, να θυμώνεις, να απογοητεύεσαι, να ενθουσιάζεσαι, να ψιθυρίζεις, να ουρλιάζεις και πλήθος άλλων συναισθηματικών και σωματικών στάσεων – εκφράσεων.
Το μαγικό εδώ είναι ότι υποδύεσαι αυτές τις καταστάσεις με ένα ερέθισμα μη πραγματικό, για τη δική σου κατάσταση. Φανταστείτε το εξής παράδειγμα: ας υποθέσουμε ότι μια κατάσταση είναι ένας δρόμος που σε οδηγεί σε ένα έντονο ή και ακραίο συναίσθημα. Θα νιώσεις αυτό το συναίσθημα ολοκληρωτικά, μόνο
όταν βιώσεις πραγματικά την κατάσταση στη δική σου ζωή. Η δραματοποίηση, η επιτηδευμένη βίωση μιας κατάστασης σού δίνει τη δυνατότητα να περπατήσεις και να γνωρίσεις ένα μεγάλο κομμάτι απ΄ αυτό το δρόμο. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι αν στη ζωή σου τύχουν αντίστοιχες καταστάσεις – δρόμοι , μπορείς να έχεις μεγάλο έλεγχο, εξαιτίας της γνώσης που σου προσέφεραν οι προηγούμενοι «περίπατοι». Έτσι, μπορείς να μην αφήσεις το θυμό να γίνει οργή, την απογοήτευση να γίνει απόγνωση ή την επιτυχία να γίνει αλαζονεία.

Φυσιολατρικά ενδιαφέροντα

Είναι απόλυτα σημαντικό να βοηθήσετεένα παιδί να καταλάβει τη σημασία και την αξία του πλανήτη που το φιλοξενεί. Να του δώσετε να καταλάβει την αξία της φύσηςκαι να αποκτήσει έγκαιρα φυσιολατρικάενδιαφέροντα, πριν χαραχτούν μέσα τουαλλοτριωμένοι τρόποι ζωής. Εκτός από τηνανάγκη που διαπιστωμένα έχει το περιβάλλον από μια οικολογική στάση του καθένα, η παρουσία και επαφή με την φύση θα δώσει 5 σημαντικά μαθήματα καρδιάς:

1. Ταπεινότητα. Αντικρίζοντας κανείς τη σοφία που κυβερνά τον κόσμο μας, αντικρίζοντας το μεγαλείο του ουρανού, πραγματικά θα αισθανθεί «μικρός» μπροστά σε όλο αυτό που τον περιβάλλει. Το να είσαι ταπεινός δεν σημαίνει ότι φοβάσαι, ούτε ότι αισθάνεσαι μηδαμινός. Αλλά είναι καλό να κατανοήσεις ότι είσαι κομμάτι μιας μεγάλης δημιουργίας και ότι το να θεωρείς ότι είσαι το κέντρο του κόσμου (εγωκεντρισμός) είναι το λιγότερο βλακώδες.
2. Τρυφερότητα και συμπόνια. Γιατί δεν μπορεί καμιά ψυχή να μη γεννήσει τέτοια συναισθήματα όταν χρειαστεί να περιποιηθεί ένα πληγωμένο πουλί ή ακόμα να μεγαλώσει ένα λουλούδι.
3. Αισθήματα γαλήνης και ηρεμίας. Ξαπλώνοντας στο γρασίδι μια ηλιόλουστη μέρα ή περπατώντας στην παραλία ένα ηλιοβασίλεμα θα νιώσει αυτό που πολλές φορές στην ενήλικη περιπέτειά
του θα χρειαστεί.
4. Αυτοπεποίθηση. Η φύση αποτελεί το καλύτερο σκηνικό για περιπέτεια. Μικρά πράγματα θα δώσουν σιγουριά στο παιδί. Από το να μπορεί να σκαρφαλώσει σε ένα δέντρο μέχρι το να μπορεί να περπατήσει νύχτα σε δάσος, να κατασκευάσει μια πρόχειρη θράκα ή να στήσει μια σκηνή. Ίσως το να ανήκει σε μια ομάδα που αγαπά και επισκέπτεται τη φύση (π.χ. πρόσκοποι, ορειβατικοί σύλλογοι ή σύλλογοι πεζοπορίας), θα το βοηθήσει αποτελεσματικά σε έναν τέτοιο στόχο.
5. Χαρά. Είναι σημαντικό να καταλάβουμε κυρίως εμείς – γιατί το παιδί σίγουρα το καταλαβαίνει – πόσο εύκολο είναι να είσαι χαρούμενος, σχεδόν ευτυχισμένος από τα απλά πράγματα. Να πιεις ένα ποτήρι νερό μετά από πεζοπορία, να ξεκουραστείς στη σκιά ενός δέντρου ή να απολαύσεις ένα καλό φαγητό μετά από
μια μέρα γεμάτη δράση. Η συχνή επαφή με την φύση εκτός από βαθιά συναισθήματα θα προσφέρει ικανότητες και αρετές στο παιδί. Δημιουργικότητα, επιδεξιότητα, θάρρος, εφευρετικότητα, επιμονή, αντοχή.
Αν υπάρχει η ευκαιρία να συμμετέχει κάποιος σε οργανωμένες περιπέτειες στη φύση, σίγουρα θα αναπτυχθούν τέσσερα βασικά χαρακτηριστικά που θα παίξουν καταλυτικό ρόλο στην ανάπτυξη της συναισθηματικής αλλά και της διανοητικής νοημοσύνης. Η προσοχή, η μνήμη, η φαντασία και η συνείδηση! Οι ικανότητες αυτές έχουν, τολμώ να πω, απεριόριστες δυνατότητες. Αλλά χρειάζονται ερεθίσματα και εξάσκηση για να αναπτυχθούν.

Εθελοντισμός – Εργασία - φιλία_

Περιστασιακή εργασία του παιδιού και του εφήβου και συμμετοχή σε εθελοντικές διαδικασίες (σκουπίδια από ακτές, δενδροφυτεύσεις).
Μια τέτοια διαδικασία προσφέρει στοπαιδί συναισθήματα που έχουν να κάνουνμε την ανιδιοτέλεια, τη γενναιοδωρία, και τον αλτρουισμό.

Δεν θέλετε ένα παιδί μίζερο, που αν δεν πάρει δεν δίνει, που θα μετράει τα πάντα ανάλογα με το αντίτιμο. Εκτός αν θέλετε έναν ενήλικα που θα δίνειτην αγάπη στη σχέση του/της με αντίτιμο,τη φιλανθρωπία απολύτως επώνυμα (για να έχει την αναγνώριση) και τη βοήθεια στο φίλο με σημείωση ανταπόδοσης στο μέλλον. Έναν άνθρωπο που θα κρατάει υπενθύμισηγια το ποιος κέρασε τον καφέ τελευταία ή ποιος έφερε τελευταίος γλυκά στο γραφείο. Υπήρξαν άνθρωποι που έδωσαν την περιουσία τους για να απαλύνουν τον πόνο των άλλων, υπήρξαν άνθρωποι που θα μπορούσαν να πεθάνουν ή πέθαναν για το φίλο και υπήρξαν πολλοί που πέθαναν για την πατρίδα τους. Περίσσευμα ψυχής που είναι παράδειγμα για όλους. Δεν είναι ανάγκη να πεθάνει κανείς για να αποδείξει οτιδήποτε. Αλλά είναι ανάγκη να ζήσει μεγαλόψυχα, έξω από τη μιζέρια. Να μη μετρά τα 10 λεπτά ή τη μια ώρα που δούλεψε παραπάνω από το συνάδελφό του ή να έχει δύο διαφορετικά πορτοφόλια με την γυναίκα του ή τον άντρα της. Αυτή η σχέση, αυτή η οικογένεια, αυτός ο φίλος δεν σου αξίζει! Η φιλία είναι μια σχέση που βασίζεται στην αφοσίωση με ταυτόχρονη εξέλιξη.
Η φιλία που δεν αναπτύσσει και τα δύο μέρη είναι καταδικασμένη να εκφυλιστεί. Οι φίλοι πρέπει να είναι συνοδοιπόροι σε πολλά από τα γεγονότα της ζωής. Τα κοινά ιδεώδη, οι κοινοί στόχοι και οι προ- κλήσεις θα προάγουν αρετές που μόνο η φιλία μπορεί: ανιδιοτελή προσφορά, συμπαράσταση, συγχώρεση, πίστη, δημιουργική επικοινωνία.


ΠΡΑΚΤΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ

1. ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ ΑΓΩΓΗ (2 ώρες /εβδομάδα)
2. ΦΙΛΟΣΟΣΦΙΑ ΤΗΣ ΗΘΙΚΗΣ (1 ώρα / εβδομάδα)- «Στρογγυλά τραπέζια» και εργασίες των μαθητών πάνω σε θέματα Ηθικής. Διδασκαλία των κυριοτέρων θεωριών και κυρίως εμβάθυνση με καθοδήγηση του δασκάλου.
3. ΘΕΑΤΡΙΚΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ (1ώρα/ εβδομάδα). Και ολοκληρωμένες θεατρικές παραστάσεις ιδιαίτερα από το Γυμνάσιο και μετά.
4. ΕΠΙΠΛΕΟΝ ΩΡΕΣ ΓΥΜΝΑΣΤΙΚΗΣ (οι λόγοι προαναφέρονται)
5. ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ (3 ώρες/ δεκαπενθήμερο). Καθαρισμοί παραλιών, δενδροφύτευση, βάψιμο σχολείου, καθαρισμός σχολείου, προσφορά εργασίας σε ιδρύματα.
6. ΠΟΛΙΤΗΣ (1 ώρα/ 15 θήμερο στο Λύκειο). Με στόχο, την ενημέρωση των δομών της πολιτείας και τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις. Μαθήματα πάνω στο Σύνταγμα της χώρας.
7. ΕΚΔΡΟΜΕΣ ΜΕ ΣΤΟΧΟ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑΣ ( 8 τουλάχιστον το χρόνο για τα σχολεία που είναι στα αστικά κέντρα)

Μετάβαση σε:

Powered by eForum for Elxis CMS. Copyright © 2008-2017 Is Open Source.

Κοινωνική Δικτύωση

twitter

Φόρμα εγγραφής





Δεν έχετε λογαριασμό ακόμα; Δημιουργία λογαριασμού
Επισκέπτες: 814443
Έχουμε 2 επισκέπτες σε σύνδεση
Επιστροφή στην Κορυφή
Σχεδίαση - Ανάπτυξη Ιστοσελίδας
StauroulaXoulidou.gr - Copyright 2017